Interview met Neeltje Roggenband, teamleider bij Siem, in dienst bij GGz Breburg.
Wanneer je als inwoner van de regio Hart van Brabant ondersteuning nodig hebt, kom je bij Siem altijd via één ingang binnen. Dat betekent dat je niet telkens opnieuw je verhaal hoeft te vertellen, maar meteen de juiste begeleiding krijgt. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar dat was het vroeger niet.
“Voorheen moest een cliënt drie of vier keer hetzelfde verhaal doen,” vertelt Neeltje Roggenband, teamleider van twee gebiedsteams van Siem. “Eerst bij het keukentafelgesprek, daarna bij de intake, en vervolgens weer bij de collega die de begeleiding zou gaan doen. Nu vertellen mensen hun verhaal één keer – en dan zorgen wij dat ze meteen op de juiste plek terechtkomen.”
Eén team, alle expertise
Siem is een netwerkorganisatie waarin tien zorgorganisaties samenwerken. In de gebiedsteams komen al die expertises samen. Neeltje: “We begeleiden cliënten thuis, vaak met verschillende hulpvragen tegelijk. Denk aan een combinatie van een licht verstandelijke beperking en psychiatrische problematiek. Vroeger was het lastig om daar de juiste expertise bij te krijgen. Nu werken we als één team en kijken we samen wie het beste kan aansluiten. Zo leren we ook veel van elkaar.”
Die manier van samenwerken maakt de zorg effectiever én menselijker. “Er zit zoveel kennis in één team. Altijd is er wel iemand die ergens meer verstand van heeft. Dat maakt dat we samen sterker staan – en de cliënt dus ook.”
De cliënt houdt de regie
Een belangrijk uitgangspunt van Siem is dat de cliënt zelf bepaalt wat belangrijk is. Het ondersteuningsplan wordt daarom in samenspraak opgesteld. “We laten cliënten zelf aangeven welke onderwerpen zij voorrang geven,” legt Neeltje uit. “Dat kan gaan om veiligheid, gezondheid, administratie of hun netwerk. De motivatie komt veel meer vanuit henzelf.”
Ze geeft een voorbeeld: “Soms ligt iemand de hele dag in bed, maar wil hij of zij uiteindelijk weer aan het werk. Dan zoeken we samen naar kleine succesmomentjes. We maken grote doelen behapbaar, schrijven samen op wat iemand komende week gaat doen. Zo houden mensen de regie en ervaren ze dat ze stap voor stap verder komen.”
Niet meer doen dan nodig
De manier van werken betekende ook een omslag – voor cliënten én voor medewerkers. “Voorheen waren er vaste uren: als je een uur begeleiding had, dan kwam iemand dat uur. Nu doen we alleen wat nodig is, niet meer en niet minder. Dat was voor cliënten soms wennen: het gaat erom dat ze ons op een gegeven moment niet meer nodig hebben. Dat kan confronterend zijn, maar uiteindelijk helpt het hen verder.”
Het vraagt ook lef van begeleiders. “We moesten medewerkers echt meenemen in deze verandering. In het begin deden mensen het soms heel strikt, omdat ze bang waren om het ‘fout’ te doen. Maar inmiddels zien we dat er ruimte is voor maatwerk: soms moet je juist loslaten, soms tijdelijk dichterbij komen. Daarin groeien we als team.”
Kracht geven en toekomst bouwen
Ondanks de uitdagingen ziet Neeltje vooral veel kansen. “Het mooie van werken bij Siem is dat je mensen echt in hun kracht kunt zetten. Natuurlijk hebben sommige cliënten langdurige of zwaardere zorg nodig. Maar zelfs dan kunnen we samen kijken naar wat wél mogelijk is. Het is ongelooflijk wat er dan gebeurt. Je ziet dat mensen weer perspectief krijgen – en dat is precies waarom ik dit werk zo graag doe.”